دینی’ اجتماعی فرهنگی

حقایق مورد اتفاق

                                  حقایق مورد اتفاق

قبل از اینکه وارد موضوع اصلی شویم ، دوست دارم به حقایقی که در بین همه کسانی که به اسلام پایبندند و بر آنها اتفاق نظر حاصل شده و یا اینکه شایسته است بر آنها اتفاق نظر حاصل شود اشاره  نماییم.

1- بزرگترین نعمتی که خداوند آن را به ما ارزانی فرموده همانا نعمت هدایت یافتن به اسلام می باشد . خداست که مارا از گمراهی رهانیده و به راه راست هدایت کرد ، پساز جهل و نادانی به ما علم و دانش بخشید و به وسیله اسلام از تاریکی ها بیرون آمده و به سوی نور و هدایت راهیاب شدیم ، اسلام از میان ما دعوتگران بشریت به سوی خیر و نیکی و معلمین امتها را جهت ایجاد یکتا پرستی و عدلت و نیکوکاری به وجود آورد و خداوند بزرگوار راست فرموده اند آنجا که می فرماید :

الیومَ اکمَلتُ لکُم دِینَکم و اتممتُ علیکم نعمتی ورضیتُ لکم الإسلام َ دینا "  امروز دین شما را برایتان کامل کردم و نعمتم را بر شما تکمیل نمودم واسلام را به عنوان آیین خداپسند برای شما برگزیدم . مائده :3

2-هنگامی که ما با خردی بیدار ، و دلی پر ازایمان و نیت پاک و دست های وضودار این دین را حس و لمس کردیم در آن صورت رابطه مستحکمی ایجاد شد و همین رابطه ، اخلاق پاک و دانشهای سودمند و اعمال صالح و جوامع با فضیلت و تمدنی با ثبا ت را به بار آورد .و دشمنان قبل از دوستان به آن شهادت و گواهی دادند . و خداوند این امت را در پی امتها و مملکت هایی که قبل از آنها دارای تمدنهای بزرگتر اما گمراه و منحرف و ستم پیشه و فاسد بودند آورد. واین امت هدایت و استقامت و عدالت و شایستگی رانمایانگر ساخت."  ولقد کتبنا فی الزّبور من بعد الذّکر أنّ الأرض یرثها عِبا دیَ الصّالحون

ما علاوه بر قرآن ،در تمام کتب نوشته ایم که بی گمان زمین را بندگان شایسته ما به ارث خواهند برد. "انبیا :105

3- جزر و مد ، توانایی و ضعف، پیری و شکست، توسعه و رکود، شکوفایی و پژمردگی، وحدت و تفرقه و همه اینها منوط به مقدار نزدیکی یا دوری این امت نسبت به اسلام است و همچنین به مقدار پایبندی این امت نسبت به اسلام ویا کم توجهی به آن بستگی دارد و این یکی از حقایق ثابت تاریخ است.

با مطالعه و بررسی در دوره های درخشانی همچون زمان خلفای راشدین و عمر بن عبدالعزیز و اوایل دوران عباسیان وزمان نورالدین محمود وصلاح الدین ایوبی و امثال اینها که دینداری معمول و جهاد در راه آن رواج داشت، این حقیقت دبه وضوح به چشم می خورد.

 4- هیج محرکی نمی تواند همچون اسلام این امت را به حرکت در آورد و هیچ نیرو و قدرتی همچون اسلام توان بسیج آن را ندارد. و تنها اسلام است که می تواند روح را در کالبد آن بدمد وبه جسد مرده آن حیات بخشد .. عوامل وحدت را در آن برانگیخته وپس از تفرقه های موجود دو باره بدان یکپارچه گی ببخشد.. انگیزه های جهاد را در آن شکوفا می نماید، به دنبال ضعف، قوت و یکپارچگی و بنبال سکون بدان تحرک می بخشد وبعد از خواب آن را بیدار می سازد و بالاخره برای اینکه امت ما زنده گردد وبه قوت و یکپارچگی دست یابد و بتواند نقش خود را به نحو احسن ایفا نماید امیدی جز برگشتن آن به اسلام و به کارگیری راه حل اسلامی وجود ندارد.

جهت رسیدن به این حقیقت ها بید پیراون دین اسلام به عنوان مصدر قوت و عزت و افتخار امت به کاوش و تحقیق پرداخت، تا آن را به عنوان هدف و منهج عملی انتخاب و به عنوان رمز اتحاد و یکپارچگی و بر انگیزاننده به کار گیریم.

اگر ما برای خود ونسل های آینده و پیشرو و امت های دیگر کع خداوند دعوت وهدایت انها را بر دوش ما نهاده، طالب خیر و سعادت هستیم، هرگز نباید در این اصول اختلاف نظر داشته باشیم.

تمام این بحث ها زمانی سودمند و ثمر بخش است که اسلام را آن گونه که بهترین نسل های این امت درخشان ترین سده های اولیه اسلام در این زمان زندگی صحابه و تابعین درک کردند، درک نماییم زیرا درک و فهم صحیح هر چیز رمز موفقیت در آن است،درک سالم اساس و زی بنای عمل سلم است و دعوت مردم به سوی اسلام قبل از هر جیز نیازمند فهم صحیح ودرک سالم است.

 

منبع : دورنمای اسلام علایم و نشانه ها   تالیف : یوسف قرضاوی

|+| نوشته شده توسط هانیه در سه شنبه 1387/01/13 ساعت 8:19 قبل از ظهر |